Ik heb tot nu toe elke dag ook zíek leuke dingen gedaan naast het werk. Ik heb al in twee verschillende soorten bulldozers mee mogen rijden, want ja, die zijn hier bezig met de mijnproductie. Ik heb nog steeds geen idee wat die mijnbouw hier nou inhoudt, maar van wat ik nu heb gezien, is het zo dat er hier iets in de grond zit en de machines maken daar blokken van. De grondstof heet kalksteen (limestone). Als je bij het huis staat, zie je niet echt waar ze mee bezig zijn omdat het stuk grond met de camping er nog tussen zit. Maar als je dan de landingsbaanstrip oversteekt, kom je in een enorm gebied met alleen maar steen en machines.

Zoals je net al hebt gelezen, is er dus ook een stuk grond dat wordt gebruikt als zelfvoorzienende camping. Zoals vandaag staan er zo’n twintig campers, caravans of auto’s met daktenten. Echt een heel leuk stuk grond. Volgens mij staan er ook vier verschillende oude auto’s als decoratie hoog opgesteld op stenen of gebouwen. Heel gaaf om te zien. Ik heb gister nog geholpen bij de camping. Er zat iemand vast op het toilet dat daar staat. Of ik het even kon fixen. Ik naar het toilet gelopen; bleek dat de vrouw er al uit was, maar de handel was echt afgebroken. Toch zonde, maar daar stopt mijn handigheid.

Wat is er hier nog meer te doen… oh, er zijn hier natuurlijk dieren! We hebben volgens mij zo’n twintig varkens, vijftien alpaca’s, twaalf pauwen, tweehonderd schapen, een heel eiland met te veel kippen en ander gevogelte om te tellen, en als laatste de vier honden die we in huis hebben. ’s Ochtends voeren we dan telkens de dieren samen. Dan gaan we eerst richting de varkens, waar zich ook de silo bevindt. Daar gooien we één emmer vol voer bij de varkens in de bak. Dan rijden we met tweeënhalve emmer door richting de vogels om die de rest te voeren en de eieren uit te zoeken. Echt zíek leuk werk; ik mag dus elke ochtend onder de dieren zijn. De vogels zijn echt wel heel leuk om te doen. Er lopen een aantal ganzen die je echt niet in de buurt willen hebben en dus maar blijven blazen naar je. Maar ja, ik moet ook gewoon kijken of er nieuwe eitjes liggen of dat er al nieuwe eitjes zijn uitgekomen. Als de eitjes zijn uitgekomen, moeten de mini’s namelijk in een bepaalde kooi zodat ze niet worden meegenomen door de adelaars.

Oh, en dit was ik bijna vergeten op te schrijven. Blair heeft al een heel aantal jaar een eigen vliegschool. Hier worden nieuwe piloten opgeleid. Elke vrijdag gaan we langs de vliegschool om even te kijken hoe het er gaat en wat papieren af te geven of op te halen. Afgelopen vrijdag was de eerste keer dat ik daar was, dus heb ik gelijk een rondleiding gehad. Hij vertelde mij dat hij zo’n vijftien vliegtuigen zelf bezit die er staan, en dat er per keer zo’n vijftig leerlingen tegelijk studeren. De studenten kunnen er zelfs verblijven, hoe gaaf. Ik heb alle vliegtuigen van buiten en binnen mogen bekijken, en ik heb zelfs in één van de vliegtuigen gestaan. Deze baan geeft mij echt elke dag een nieuwe ervaring, niet normaal.

Nu, terwijl ik dit schrijf, komt Oscar naar me toe. Hij was het hele weekend weg. We hebben net heel gezellig gepraat over hoe het hier is gegaan en hij vindt dat ik het goed doe. Hij is blij dat ik zo goed pas hier, zei hij. Dat is een enorme last van mijn schouders. Tuurlijk werk ik echt voor Blair en hij moet er hetzelfde over denken, maar het feit dat Oscar al zo positief is, is echt heel fijn.

Hoe vet dat ik tot nu toe al in een Jaguar heb mogen rijden, in een vliegtuig heb mogen staan, in verschillende soorten bulldozers heb meegereden en nog veel meer gave dingen heb mogen doen. Ik had het niet beter kunnen treffen, denk ik. Tuurlijk blijft het eng om hier te zijn, omdat alles nieuw is en ik het niet fout wil doen. Maar heel eerlijk, ik heb echt wel het idee dat ze mij hier leuk vinden en ik kan echt wel schoonmaken en koken, dus dat is niets om bang voor te zijn. Stel je voor: je zit aan de andere kant van de wereld, gratis accommodatie aan een meer en op een stuk land met dieren. Je mag er in gave auto’s rijden en alles wat je ervoor moet doen, is socializen met een oudere meneer, schoonmaken en koken. Dat is toch vet? Het is dan wel niet waar ik dacht dat ik zou belanden, maar dat is het nieuwe normaal van mijn reis, heb ik het idee! Dus om mijn lange verhaaltje weer af te ronden: lieve mensen, ik heb het nog altijd naar mijn zin. Het werk bevalt me enorm en ik heb nog steeds geen heimwee! Het is echt de ervaring van mijn leven hier en die ga ik nog lang niet stopzetten, dus voorlopig moeten jullie het nog maar even doen met mijn verhalen.