Nadat mijn hand volledig was leeggelikt, zijn we doorgegaan richting een hike die bekend staat om het spotten van koala’s. Nou, wij hebben er twee gespot op de weg terug, toen we al een uur aan het hiken waren. Pas toen we met mensen gingen praten om te vragen of zij wel koala’s hadden gespot, hoorden we waar we moesten kijken. Uiteindelijk hebben we er twee gespot: één omdat we een hele stoet mensen zagen afwijken van het looppad, en de tweede omdat iedereen waarmee we hadden gepraat zei dat er één bij het begin zat, waar we dus volledig overheen hadden gekeken.

Het leuke van deze hike was dat ik heel random de twee Nederlandse meiden van de surflessen tegenkwam. Hoe raar dat je mensen ontmoet in Byron Bay, die je dan weken later tegenkomt op Magnetic Island. Dus we hebben een heel deel van de hike samengelopen en heel leuk even bijgepraat. Verder was de hike was leuk hoor, maar op de weg terug sloeg de honger toe bij ons alle drie, wat ervoor zorgde dat we heerlijk sloom en aan het klagen waren met zijn allen. Daarom hebben we toch maar eerst even een lunchpauze gedaan langs het strand. Hoe makkelijk: de jongens reizen natuurlijk gewoon met de auto, dus die hebben daar ook echt alles in zitten, van een koelkast tot gasstel. We hebben dus letterlijk staan koken naast de auto langs het strand. En lunch met hun is altijd heerlijk simpel: pasta met groentjes, vlees of tofu. Het makkelijke is ook nog dat je nooit hoeft na te denken over wat je moet lunchen.

Na de lunch zijn we richting het hostel gegaan waar we even een werkuurtje deden, puur omdat we allemaal de energie niet meer hadden en we tijd moesten overbruggen. We hadden namelijk het plan gemaakt om vogels te voeren. Ik had van tevoren uitgevonden dat je bij het hostel dagelijks om vier uur de wilde vogels kan voeren, gratis. En ja, ik blijf een Nederlander: als je tegen mij zegt dat ik een activiteit gratis kan doen, kan je ervan uitgaan dat ik het ook echt kom doen! Ik had verwacht dat we echt vogelvoer kregen, gewoon van die zaadjes, weet je wel. Niet dus. We kregen een hele smerige substantie van fruit en sap in onze handen gedrukt. Maar achteraf was het prima, want de vogels waren zo hongerig dat mijn hand aardig leeg was toen we er klaar mee waren. Oh, en ook weer hier bij het hostel zijn we bekenden tegengekomen. Op Fraser Island zaten we in een groep met drie Ierse meiden, die na de tour echt op elke plek opdoken: Airlie, Whitsundays, Magnetic. Die meiden spawnen overal waar wij zijn, haha.

Toen de vogels uitgegeten waren, zijn wij doorgereden naar hetzelfde punt als in de ochtend, omdat we hoopten dat er meer activiteit zou zijn tijdens zonsondergang. Ik kan je vertellen, dat was niet zo. Ik heb er letterlijk twee gespot, waarvan één echt dichtbij het pad zat te peuzelen en de ander zich achter de rotsen verstopte. Wel was de zonsondergang hier heel mooi. Terwijl ik op avontuur was op zoek naar rockwallabies, was Dan veranderd in een rockwallaby. Deze man stond binnen een paar minuten zo hoog op een rots, om bang van te worden. Eenmaal weer terug bij het hostel had ik mijn signature pasta voor de jongens gemaakt, wat ik weer even heerlijk vond om te doen en volgens mij vonden de guys het helemaal niet erg dat er voor hen gekookt werd. Deze avond was een avond gevuld met domme discussies. Clemens kwam erachter dat barcodes geen alarm hebben, maar puur daar zijn voor informatie. En we hebben echt veel te lang gepraat over hoe het beoordelingssysteem van de Nederlandse en Oostenrijkse scholen werkt. Enorm onnodige discussies die wel leidden tot een ontzettend grappige avond. Deze avond hebben de jongens en ik echt de slappe lach gehad om niets, wat wel aangeeft hoe gezellig het was. Uiteindelijk een heerlijk gevulde en gezellige dag dus!